Urządzenia do mikrodermabrazji wyposażone jest w specjalne głowice. Mikrodermabrazja diamentowa posiada głowice z pierścieniem pokrytym diamentowymi drobinkami, korundowa głowice z maleńkimi dyszami podającymi kryształki korundu, natomiast urzadzęnie do oksydermabrazji posiada dysze podającą silny strumień mgły z soli fizjologicznej.

Diamentowe drobiny, kryształki korundu lub strumień mgły soli fizjologicznej, mechanicznie ścierają zrogowaciały naskórek warstwa po warstwie, prowadząc do wygładzenia nierówności, likwidacji przebarwień i pobudzenia skóry właściwej do wzmożonej produkcji zdrowych komórek nadając jej rozświetlony, młody wygląd. Z każdym zabiegiem efekty potęgują się, skóra staje się coraz bardziej gładka, elastyczna, zwężają się pory i wygładzają drobne zmarszczki. Aby jednak zabieg był skuteczny musi być odpowiednio wykonywany. Często kobiety skarżą się na brak efektów po serii zabiegów. Zwykle jest to spowodowane albo zbyt długimi odstępami między zabiegami, albo zbyt słabym wykonaniem zabiegu. Oczywiście jednorazowe wykonanie zabiegu również ma swoje korzyści, gdyż nawet wtedy obserwuje się poprawę jakości skóry, ale przy przebarwieniach, rozszerzonych porach, proces ścierania musi dotrzeć do głębokich warstw skóry, a tego nie da się zrobić przy jednym zabiegu. Wskazane jest wówczas wykonanie serii zabiegów (6-10 zabiegów co 1-3 tygodnie). Po prawidłowo wykonanym zabiegu skóra jest lekko zaczerwieniona, ale zaczerwienienie ustępuje po kilku godzinach. Zbyt łagodnie przeprowadzony zabieg nie przyniesie pożądanych efektów, natomiast zabieg zbyt intensywny może skutkować uszkodzeniem skóry. Odpowiednie dobranie intensywności zabiegu jest więc podstawowym elementem prawidłowego jego wykonania.

Wszystkie z wymienionych powyżej dermabrazji ma swoje wady i zalety. Zabiegi mikrodermabrazji diamentowej jak i korundowej są tak samo skuteczne, różnią się tylko substancją ścierającą. Do mikrodermabrazji korundowej używa się kryształków korundu. Wadą metody jest pojawiająca się czasem alergia na tlenek glinu obecny w preparacie, zaletą natomiast brak potrzeby sterylizacji substancji ścierającej, gdyż jest ona ( a przynajmniej powinna być) jednorazowego użytku. Mikrodermabrazja diamentowa natomiast, wykorzystuje głowice pokryte drobnymi diamentami. Są one wielorazowego użytku i dlatego muszą być nie tylko dezynfekowane, ale i sterylizowane. Dlatego wybierając się na zabieg mikrodermabrazji, warto zapytać się, czy gabinet ma swój autoklaw lub umowę ze sterylizatornią szpitalną. Zabieg oksydermabrazji wykorzystuje natomiast strumień mgiełki soli fizjologicznej wypuszczany pod ciśnieniem ze specjalnej dyszy. Niektóre aparaty są wyposażone w system zasysający z powrotem wilgoć i złuszczony nabłonek, ale wówczas dochodzić musi do kontaktu głowicy-dyszy ze skórą. Inne aparaty nie posiadają mechanizmu ponownego zassania soli fizjologicznej, za to zabieg pozostaje całkowicie bezkontaktowy i sterylny. Oxydermabrazja jest nieco łagodniejszym zabiegiem od mikrodermabrazji korundowej czy diamentowej, więc aby osiągnąć podobne efekty wymaga nieco większej ilości zabiegów, za to jest już całkiem pozbawiona jakiegokolwiek ryzyka uszkodzenia skóry, nawet w ręku mniej doświadczonej kosmetyczki.

- łojotok

- rozszerzone pory

- trądzik zaskórnikowy

- blizny potrądzikowe

- przebarwienia

- płytkie zmarszczki

- rogowacenie okołomieszkowe

- rozstępy

- rogowacenie starcze

- prosaki

- fotostarzenie

- leczenie podtrzymujące trądziku

- skóra wiotczejąca, szara, pozbawiona blasku

- zakażenia wirusowe, bakteryjne i grzybicze skóry

- trądzik różowaty

- trądzik grudkowo-krostkowy, ropowiczy

- znamiona naczyniowe

- tendencje do pękania i rozszerzania się naczyń krwionośnych

- skłonność do keloidów, czyli powstawania nieprawidłowych przerośniętych blizn

- stosowanie niektórych leków przeciwzakrzepowych, przeciwpłytkowych np.Plavix, NLPZ stosowane przewlekle